بر اساس اطلاعات ثبت شده، میزان مصرف آنتی بیوتیک در فارم های مرغ گوشتی اندونزی بسیار بالاست ؛ به ویژه نگرانی ها در رابطه با انتخاب آنتی بیوتیک های دستۀ سوم است که برای سلامت انسان بسیار مضر است . مصرف آنتی بیوتیک ها به جای آنکه با تجویز دامپزشک صورت گیرد، در جریان امور نگهداری طیور و به صورت روزمره مصرف میگردد. به منظور کاهش هرچه بیشتر مصرف آنتی بیوتیک، ایجاد تغییراتی در آگاهی مردم با تمرکز بر عوارض چشمگیر آن بر روی سلامت انسان، لازم و ضروریست .
در آگوست ۲۰۱۷ میلادی، موسسۀ تحقیقاتی Wagening Livestock research با هدف ارتقاء بازدهی فارم مرغ گوشتی، پرسشنامه ای را مبنی بر میزان مصرف آنتی بیوتیک در فارم های مختلف جاوای غربی اندونزی طرح کرد. یک سری اطلاعات کلی دربارۀ فارم ها و اطلاعات دقیق تری در رابطه با مصرف آنتی بیوتیک در این فارم ها جمع آوری شد. متوسط دوز روزانۀ مصرفی آنتی بیوتیک که در این پرسشنامه به دست آمد، ۱۳۳ بود که دوز بسیار بالایی محسوب می شود.

مرغداری نیمه پوشیده
به طرز غیرمنتظرانه ای، متوسط دوز مصرفی روزانه آنتی بیوتیک برای مرغداری های نیمه پوشیده بیشتر از مرغداری های روباز بود (۱۶۰ در مقابل ۱۱۶). انتظار میرفت بنا به شرایط بهتر موجود در مرغداری های نیمه پوشیده، دوز مصرفی آنتی بیوتیک برای مرغ های گوشتی پایین تر باشد . شرایط بیوسکیوریتی در مرغداری های نیمه پوشیده در مقایسه با مرغداری های روباز بسیار بهتر است و مرغ های گوشتی در این فارم ها از استرس گرمایی رنج نمی برند. بنابراین انتظار میرفت که این امر منجربه بهبود سلامت کلی طیور و کاهش آمار مرگ و میر آنها گردد. اما اینگونه نتیجه گیری شد که در این سیستم از مرغداری، عوامل دیگری در تأثیر منفی مصرف آنتی بیوتیک دخیل هستند. دلیل مصرف بالای آنتی بیوتیک در مرغداری هایی با سیستم نیمه پوشیده احتمالاً به دنبال مصرف خودسرانۀ آن در سیستم مدیریت غلط مرغداری می باشد. در واقع مرغداران به این روش عادت کرده اند و نمی دانند چگونه باید روش خود را تغییر دهند و از آنتی بیوتیک به عنوان “تضمینی” برای بازدهی خوب استفاده می کنند. واقعیت این است که آنها از تهدیدی که آنتی بیوتیک برای سلامت انسان دارد بی خبرند.
به منظور کاهش مصرف آنتی بیوتیک، ایجاد تغییری در آگاهی مرغداران الزامیست؛ به ویژه در خصوص مرغدارانی که در نظر دارند تا مرغداری نیمه پوشیده شان را توسعه دهند. این امر قطعاً منجر به امنیت غذایی بیشتر و بقای کمتر آنتی بیوتیک در بدن انسان می گردد. نهایتاً این دولت اندونزی است که به منظور کنترل و هرچه کمتر شدن مصرف آنتی بیوتیک ، می بایست قوانینی را در خصوص مصرف آنتی بیوتیک تصویب کند.